Ilse Warringa voelt zich verwant met ‘fuck-you-gevoel’ van punk
Ilse Warringa kan zich goed inleven in haar nieuwe rol in de punkoperette Tulip Town. “Ik heb me altijd wel verwant gevoeld met het fuck-you-gevoel en met de fuck-het-systeem-mentaliteit”, vertelt de actrice in een interview met het ANP over het toneelstuk waarin ze als lid van punkband een operette speelt. Het stuk is vanaf woensdag te zien in de Stadsschouwburg Haarlem en gaat vrijdag officieel in première.
Warringa, vooral bekend van haar televisierollen in De Luizenmoeder en Voetbalouders, geeft toe dat ze vroeger zelf geen punker was. “Daar was ik te braaf voor. Maar ik voel me wel verbonden met het vooruitstrevende”, benadrukt ze. De operette van theatermaker en acteur Steef de Jong is een blend van operetteklassieker L’île de Tulipatan en een punkband. De rest van de cast bestaat uit Rop Verheijen, Thor Braun en Daniel Cornelissen.
Het vooruitstrevende van de punkcultuur is ook in het theaterstuk verwerkt. “Mijn personage doet alsof haar zoon een meisje is, zodat hij niet het leger in hoeft. Het verhaal is eigenlijk een operette vol verwarring rondom jongens en meisjes”, verklaart de actrice. In het originele verhaal uit 1868 werd een man in een jurk volgens de actrice misschien als grappig gezien. “Maar wij maken er iets serieus van, namelijk door het zo verwarrend te maken of iemand nu een jongen of een meisje is, dat we het zelf ook niet meer weten. Om tot de conclusie te komen: het maakt ook eigenlijk geen ene fuck uit wie of wat je bent. Voor de liefde maakt dat niks uit.”
Instrumenten
Dat is volgens Warringa wat het stuk zo belangrijk maakt. “Ik vind die manosfeerbeweging van Andrew Tate echt eng. We hebben die strijd in de vorige eeuw toch al gevochten? We voelen dus als makers ook heel erg dat we maar één kant op kunnen en dat is gewoon volle kracht vooruit.”
Het punkaspect van de voorstelling betekent ook dat de acteurs een band moesten vormen. “Vroeger heb ik als puber mezelf gitaar aangeleerd en een beetje klarinet, maar het mocht echt geen naam hebben. Thor speelt saxofoon, Rop viool en Daniel drums. We kunnen het allemaal maar een heel klein beetje, maar omdat we een punkband zijn en goede begeleiding krijgen, klinkt het ineens best goed.”
Graffiti
“Ik zie er ook echt punk uit”, gaat de actrice verder. “Mijn haar wordt bijvoorbeeld elke dag volledig getoupeerd. Dus ik heb echt een dood bosje op mijn hoofd over een paar maanden, maar goed, alles voor de kunst”, lacht ze. De cast bespoot zelfs hun kostuums met graffiti.
Voor de actrice en maker blijft het magisch om in het theater te staan. “Je doet het altijd samen met het publiek. Elke avond is het weer spannend of je die unieke beleving op kunt zoeken met elkaar. Ik ben toch altijd veel zenuwachtiger voor theater dan voor televisie”, deelt ze tot slot.
BuzzE
