Slee Privé: Zó pareert Claudia de Breij kritiek!

Claudia de Breij is zeker niet de enige BN’er die zich graag profileert als klimaatactivist, maar daar zelf niet altijd naar handelt. Maar wie klaarstaat om haar hypocrisie te verwijten, is te laat. Claudia is haar criticasters voor.

„Wij en de aarde zijn een ondeelbaar geheel. We zijn op een bepaalde manier met de aarde omgegaan en moeten nu, in ons eigen belang, het roer omgooien.” Toch vloog Claudia deze zomer met haar gezin naar Japan. Want alleen tijdens een verre vakantie is er volgens haar tijd voor écht samenzijn met de kinderen. In de VARAgids vertelt ze: „Wanneer heb je als ouders je bijna volwassen kinderen zo dicht bij je?”

OP EIGEN KRACHT

Claudia de Breij maakt deel uit van een groep BN’ers die zich druk maakt over het klimaat, maar haar zorgen kennelijk even opzijzet zodra de zomervakantie wordt geboekt. Denk aan Katja Schuurman, Carice van Houten en zeker ook Dolf Jansen. Maar Claudia geeft ruiterlijk toe dat ze het op eigen kracht niet redt.

GEVOLGEN KLIMAATCRISIS

Jaren geleden pleitte ze in Volkskrant Magazine zelfs voor wettelijke beperkingen op vliegvakanties. „Bij wijze van spreken één keer in de vijf jaar trans-Atlantisch vliegen, zoiets moet kennelijk gebeuren”, zei ze. „Ik merk nu pas dat ik het nodig heb dat iemand anders die beslissing voor mij neemt, hoe zeer ik de overheid nodig heb. We moeten aanvaarden dat het leven is veranderd.”

EN MAAR OPPOKEN

Claudia noemt haar eigen gedrag treffend „links poken, rechts stoken”. „Ik heb de mond vol van wat we allemaal zouden moeten doen voor het klimaat. En maar oppoken die boel, en maar roepen, en maar meninkjes ventileren.” Vervolgens somde ze haar eigen zonden op: een te groot huis, een te hoge thermostaat, twee auto’s voor de deur en natuurlijk de vliegvakanties naar Verweggistan.

GEEN JIJ-BAKKEN

Claudia concludeert: „Dit is niet wie ik wíl zijn. Dit is wie ik bén.” Als ze leest over de klimaatcrisis, stapt ze naar eigen zeggen gewoon in haar auto en denkt: „Nou. Ik hoop maar dat iemand er iets aan doet.” Maar tegen mensen die haar hypocrisie verwijten, zegt ze: „We moeten stoppen met het naar elkaar wijzen: jij eet wel vlees! Jij gaat wel op vakantie! Maar met jij-bakken bereiken we niets; je wordt er alleen maar chagrijnig van.” Het is overduidelijk: Claudia is niet consequent. Ze is wél eerlijk.